logo
spiegel regenboog kleuren lampjes spiegeltje paisley tuinlichtjes spiegeltje bloemetjes raam zonsondergang geboortespiegeltje pippi

De Bewandelde Weg

Zoals veel dingen in het leven; het ontstaan van Decorating Sisters berust op een toevalligheid. Een hele Hollandse toevalligheid. Al enige tijd was ik creatief bezig met glasverf en die dag fietste ik naar de kunstschilderswinkel in de Marnixstraat om spullen te kopen. En wauw; de glasverf was in de aanbieding, 1 euro voor een flesje!!! Ik besloot mijn zus te bellen, zulke goedkope verf en ik wilde samen een bedrijfje beginnen ermee, hoeveel zou ik kopen? Ik nam een aardige voorraad mee en daarmee was het startsein gegeven, want die verf moest natuurlijk wel gebruikt gaan worden.
Het was 2002 en de voorzichtige start van Decorating Sisters, toen nog naamloos, was een feit.

Naast mijn werk als orthopedagoog binnen de dagbesteding voor mensen met een verstandelijke handicap had ik behoefte aan iets concreters. Ik had jaren als begeleidster op een houtgroep gewerkt, waar ik de hele dag bezig was met sjabloneren, patroontjes en verf en dat miste ik gewoon. Nog steeds geniet ik van zekerheden als; meng blauw met rood en je hebt paars!

Na een opstartfase brak op 1 januari 2004 een officieel moment aan: de inschrijving van V.O.F. Decorating Sisters bij de Kamer van Koophandel in Hoofddorp. We vonden het reuze spannend natuurlijk!

Onze eigen huizen werden behoorlijk aangekleed met allerlei decoraties met glasverf. De voordeur van mijn ouders bleek daarin doorslaggevend te zijn, voor een aantal latere opdrachten. Een aantal mensen zagen die voordeur en wilden dat ook `Aha, zo werkt dat dus!`. De 1e workshop gaf ik, vanzelfsprekend, aan een kennis van mijn moeder, zij wilde een decoratie maken voor op haar raam. En ik had geen benul; ze betaalde er 5 Euro voor maarliefst. We maakten onze eerste raamdecoraties, voor vrienden en bekenden, met dank aan wederom de bewuste voordeur. kraam bornholm
En, na een braderie op de Spaarndammerstraat, kregen we de opdracht voor ons eerste kinderfeestje. Er kwam een groepje meiden bij mij thuis en ik wist niet wat ik mee maakte. De dames zaten overal aan, de t.v., mijn computer etc., ik had er mijn handen vol aan die eerste keer. Maar uiteindelijk ging iedereen met een zelfgemaakt spiegeltje naar huis! `Zo, ook weer overleefd`.
De eerste beurs in Rijswijk was een belevenis. Zo goedkoop mogelijk op die beurs staan was het streven, dus we hadden kale vierkante meters gereserveerd, een kraam was niet nodig (dachten we). Met de behangtafel reisden we af naar het Crea Weekend. De buren trokken veel publiek en wij hielden ons hart vast. De behangtafel bleek niet geheel bestand tegen al die mensen die er tegen aan stootten, op gingen hangen, beladen met materiaal als die was. Maar we genoten van de beurs en dat doen we tot op de dag van vandaag nog steeds.
Er heerst over het algemeen een goede sfeer op de creatieve beurzen die we bezoeken. De meeste standhouders staan er voor hun plezier, want hun eigen (kleine) bedrijfje. En de bezoekers zijn ook goed gestemd, want op zoek naar leuke spullen voor hun hobby.
Maar het leukste van de beurzen is dat je altijd vol inspiratie weer thuis komt. Na de beurs zijn er altijd nieuwe ideëen, mede door de gestelde vragen en zijn er nieuwe producten die uitgewerkt kunnen worden. Vaak met slapeloze nachten tot gevolg, popelend om er meteen mee aan de slag te gaan!

De grote uitdaging lag gedurende een aantal jaren in: zullen we ooit op de Kreadoe, in de Jaarbeurs in Utrecht, kunnen gaan staan?
In 2008 was het zo ver, we durfden de stap te wagen; de kosten voor een kraam waren voor ons budget enorm. Uit eigen zak moesten we de inkopen doen, om genoeg voorraad mee te kunnen nemen, want al die mensen, we zouden toch niet na 1 dag al uitverkocht zijn? Maar ook de Kreadoe overleefden we, het aantal mensen was goed te overzien en de voorraad hadden we niet te krap ingeschat. De Kreadoe bleek het hoogtepunt van onze creatieve jaar te worden!

En zo komt het dat ik tot op heden nog steeds met veel plezier met glasverf en loodband bezig ben.
Vanaf 2010 niet meer als "Sisters", maar als eenmanszaak, omdat Martine inmiddels moeder was geworden.
Nog steeds volop ideëen en genietend van het zelf bepalen wat je gaat doen met Decorating Sisters. Een grote hobby of klein bedrijfje? Dat zal waarschijnlijk altijd de vraag blijven. De grote hoeveelheid tijd, die ik creatief bezig ben, heeft geen enkel verband met de hoeveelheid inkomsten. Maar wel met de hoeveelheid plezier en inspiratie die Decorating Sisters voor mij inhoudt!

Ester ester